De halve dag brachten we door in de tent omdat het de hele tijd zo regende. Uiteindelijk besloten we toch maar iets te gaan doen. We kochten in de stad een stokbroodje en pakten de bus naar Llanberis.

De lucht was erg grijs. We stapten uit bij het station van het treintje dat naar de top van de berg Snowdon zou gaan. We zagen twee kleine stoomlocomotiefjes. Omdat het weer zo slecht was zou de trein maar

halverwege de berg gaan. De prijs was daardoor iets gedaald, maar het was nog steeds 5,8 pond. We besloten om niet mee te gaan. We zagen de trein wel vertrekken, maar hij werd voortgeduwd door een diesellocomotief.

We liepen verder naar de "Lake Railway". Langs het meer rijdt een klein smalspoortreintje met een stoomlocomotief. Het bleek een heel schattig klein treintje te zijn met een blauwe locomotief die Thomas heette. We maakten een tocht van 40 minuten ( 4 pond p.p.)

Daarna liepen we weer naar een bushalte. Thomas had een route gevonden die dwars door het natuurpark ging naar Caernarfon. Het duurde wel 1½ uur in plaats van 20 minuten met de andere bus, maar we wilden graag toch iets van de omgeving zien. We betaalden samen 5 pond voor deze fantastische busrit met ook nog eens een vreselijk aardige chauffeur.

De rit ging om de berg Snowdon heen. We gingen met bochtige weggetjes hele einden omhoog. We hadden prachtige uitzichten ondanks de grijze lucht en de laaghangende bewolking. Er wonen ook weinig mensen. Je ziet er vooral schapen, schapen en nog eens schapen.

In de bus zaten weinig mensen en de enkeling die instapte was een bekende van de chauffeur, die trouwens met iedereen een praatje aanknoopte. De man was zelfs zo aardig dat hij ons bij de camping had willen afzetten. Maar wij wilden in de stad eten en stapten dus gewoon uit bij het busstation.

In Caernarfon was het weer weer helemaal opgeklaard. De lucht was blauw en de zon scheen volop. We gingen weer eten in ons favoriete restaurantje. Thomas had geroosterd lamsvlees en ik had de chickencurry. Van Thomas was het erg lekker. Bij mij viel het wat tegen.

Omdat het de laatste avond daar was besloten we om ook maar een toetje te nemen. Thomas nam chocolate, fudge icecream en ik had warme chocolate fudge cake met (lekkere) slagroom. We zaten daarna vreselijk vol. We aten voor 15.35 pond. Ik belde nog naar huis om Marijke met haar verjaardag te feliciteren.

Je kunt verder of terug.

Je kunt weer terug naar de beginpagina.