|
|
Na een stevig ontbijt bij de B&B liepen we naar het station om de trein van 9.52 uur uit Windermere te pakken. In de trein vroegen we de conducteur waar we moesten overstappen naar Chester. Dat zou dus in Manchester Piccadilly zijn. Ik schreef de laatste kaartjes en maakte een puzzel. Het duurde zeker 2,5 uur tot aan Manchester. Het was een stoptrein en ie had nog vertraging ook.
In Manchester werd niet duidelijk welke trein we moesten hebben. Alle informatie was onduidelijk. We hingen dus zeker wel een uur rond op dat vreselijke station. Alles werd gerestaureerd en alle treinen hadden vertraging. We namen de trein van 31.24 uur naar Chester. Het leek meer een tram dan een trein en hij leek wel overal te stoppen. Het duurde een eeuwigheid voordat we in Chester aankwamen.
In Chester moesten we 45 minuten wachten op onze aansluiting., want de vorige trein hadden we net gemist. Om 15.47 uur kwam onze trein. Het was vreselijk vol en Thomas moest de hele tijd staan. Een vrouw met een kind schoof een stukje op zodat ik er ook nog bij kon. Het duurde meer dan een uur naar Bangor. Door alle drukte en het staan was het geen fijne rit.
Het station van Bangor was heel klein. Er was geen informatie. Gelukkig wel een boekje met bustijden. We vonden snel welke bus naar Caernarfon ging en we hadden geluk, want bijna meteen stopte ie voor onze neus. Ik stond de hele tijd in de bus en de chauffeur scheurde echt rond. Fijn om dan met de rugzak op te staan.
Bij het busstation van Caernarfon stapten we uit. We vonden de tourist information net op tijd, want om 18.00 uur zou deze sluiten. ( Het was 17.59 uur) De camping was 10 minuten lopen daar vandaan. Heel gunstig dus.
Het eerste wat de mevrouw van de campingreceptie zei toen wij kwamen was;" Oh, oh! We schrokken ons naar. Ze zouden toch wel een plekje voor ons hebben? Het bleek nogal drassig te zijn op de camping, waardoor meerdere plaatsen onbruikbaar waren. Ze hadden wel plek voor ons. 6,50 pond per nacht. Heel wat goedkoper dan de B&B's.
Het gras was inderdaad nat, maar buiten was het droog. We knipten een stel vuilniszakken open en legden daar de tent op. Het werkte prima. Geen natte bodem van de tent, binnen was alles droog. Toen de boel stond begon het een beetje te regenen.
We gingen het plaatsje in en bij een klein restaurantje aten we prima. Thomas had zalm met aardappelen en salade. Ik had een pitabroodje met chili en rijst. Het was lekker veel. De chili was zéér pittig.
Ik probeerde nog naar huis te bellen, dat lukte niet want ze waren in gesprek. Toen belde Thomas zijn moeder maar.
Je kunt weer terug naar de beginpagina.
