Het bed sliep echt heerlijk. Buiten regende het flink hard, dus we waren erg blij dat we toch niet voor de camping gekozen hadden. Het ontbijt om 8.30 uur was weer heel machtig. Thomas had het normale engelse ontbijt met alles erop en eraan. Ik had witte bonen in tomatensaus op toast. Het was niet zo heel erg lekker, maar ja je moet toch wat.

Daarna gingen we op pad om fietsen te huren. Bij het station kon je 2 pond korting per persoon krijgen als je een railpas had.( 12 pond p.p. betaalden wij). Het hoorde niet bij het station het zat er gewoon vlak naast.

We kregen mountain bikes mee. We moesten een helm op en kregen een routebeschrijvind voor een route van 17.3 mile ( 28km.) We kregen een bidon mee die we aan het eind van de rit mochten houden. Ook een fietspomp mee was wel handig. He was wel wennen om op zo'n fiets te fietsen. Het zadel was lang en smal en we zaten nogal voorover.

De route ging eerst door Windermere. Daarna wat weggetjes waar je een boerenhek voor open en dicht moest doen. Het viel niet mee om door/over de heuvels te fietsen. Er zaten gelukkig genoeg versnellingen op de fiets.

Op een gegeven moment moesten we met het pondje het meer over. We hadden intussen al een keer staan schuilen voor de regen. Na het pondje een stuk langs het meer gefietst. We kwamen een ruige weg tegen in het bos. Veel stenen en kuilen, plassen water en dus ook modder. Het was zwaar om daar te fietsen.

We bezochten het plaatsje Hawkshead en kochten daar wat souvenirs van Beatrix Potter. Het plaatsje was leuk om te zien. Op een stoepje aten we een donut en wat yoghurt. Omdat de tijd sneller ging dan we dachten zijn we maar snel weer door gegaan.

We fietsten naar de heuvel waar het huis van Beatrix Potter staat. We bezochten het niet, want de entreeprijs was nogal overdreven. ( 3,5 pond) De tocht ging weer verder naar het pontje. Dat was dus dezelfde als op de heenweg.

Langs een drukke wel maakten we een hele klim omhoog. Ik ging vooral lopend, want het lukt niet om naar boven te fietsen. Een ruig, mooi pad volgde. Weer veel kuilen, stenen en modder, maar nu vooral naar beneden. We kwamen door vele hekjes. We waren bang dat we niet om 17.00 uur terug zouden zijn, maar rond 16.00 uur waren we er al. Ik kreeg m'n campeercarnet terug en had hevige zadelpijn.

Na even te hebben uitgerust op een bankje in de zon besloten we om naar het uitzichtspunt te klimmen. Het zou een wandeling van 20 minuten zijn. Het uitzicht was prachtig, maar de lucht was vreselijk bewolkt, zodat je eigenlijk geen mooie foto's kon nemen.

We zijn even op de kamer geweest en bekeken het weerbericht. Nog steeds beloofd het weer niets goeds. Het wordt alleen misschien iets warmer.

We aten een driegangen menu voor 6,50 pond en het was erg lekker, maar voor Thomas was het een te kleine hoeveelheid. We kochten daarna toch maar weer yoghurt. Na een lekkere douche is het fijn relaxen.

Je kunt verder of terug.

Je kunt weer terug naar de beginpagina.