|
|
Om half negen schoven we aan bij het ontbijt. Een ouder echtpaar runt deze B&B. We kregen gebakken ei, worstjes, bacon, cornflakes, orange juice en toast. Er zaten met ons drie vrouwen aan tafel. Het huis verhuurt nl. maar twee kamers. Ik had weinig zin in zo'n groot ontbijt.
We vertelden dat we nog een nacht wilden blijven en gingen daarna op weg. Eerst naar een postkantoor. We kochten 41 postzegels. 40 van 30 pence en 1 van 37 pence. Daarna was het plakken geblazen en deden we alvast 30 kaartjes op de bus.
In de supermarkt kochten we twee appels en twee nectarines en een soort gevulde taco (wrap). Zo hadden we in ieder geval iets eetbaars op onze wandeling. In de omgeving van Fort William ligt de hoogste bergtop van Groot-Brittannië: Ben Nevis. Je kunt deze beklimmen, maar het was vrij slecht weer en Els zag dit niet zo zitten. Daarom besloten we om een wat kortere wandelroute te nemen. Om 11 uur gingen we met de bus naar het beginpunt van de wandeling lower falls. Het plan was om eerst een stukje langs de rivier te wandelen en dan verder te gaan naar het beginpunt van de volgende wandeling.
 |
Zo gezegd zo gedaan. Het weer was niet echt mooi, want het regende nogal vaak. Onze wandeling langs de rivier was geen succes, want het was op vele plaatsen erg drassig en op een gegeven moment was het onduidelijk hoe het pad weer verder liep. We besloten om hetzelfde stuk weer terug te lopen en dan via de weg naar het beginpunt van de volgende wandeling te gaan. |
Terwijl we terugliepen was er een ram die begon te blaten en die kwam achter ons aan lopen. Het klonk best agressief dus we liepen maar snel door. Een heel stuk volgde hij ons, maar op een gegeven moment bleef ie toch ergens staan. Gelukkig maar, want echt leuk vonden we het niet.
Het was een heel stuk lopen naar de andere wandeling. Op de parkeerplaats aten we een appeltje en de gevulde taco. Zo konden we er tegen aan.
| De wandeling naar de voet van de waterval was erg mooi. We moesten veel klimmen en dalen, maar hadden wel elke keer weer mooie uitzichten. En dan die ontelbare kleine watervalletjes. Na een hele klim kwamen we in een soort vallei en dat was echt erg mooi. |  |
 |
De lucht bleef helaas grijs en het was meer jas aan dan jas uit. Rond 4 uur waren we weer terug op de parkeerplaats en aten er een nectarine. We liepen terug naar het punt waar we uit de bus waren gestapt. Er stonden geen bordjes dus we hadden geen idee of er een bus terugging en zo ja hoe laat er dan één ging. |
We wachtten tot 17.20 uur en kregen toen het akelige vermoeden dat we nog een heel stuk konden gaan wandelen. We waren allebei al vreselijk moe van al dat gewandel en om nu nog een stuk telopen………. Nee echt leuk vonden we het niet, maar ja veel keus hadden we niet us begonnen we maar weer te lopen.
Het was een vreselijk eind lopen naar de jeugdherberg. Gelukkig was de weg erg mooi en de omgeving dus ook. Na de jeugdherberg besloten we gewoon door te lopen naar Fort William. In totaal deden we er 3½ uur over om er te komen. We liepen 12 kilometer en spaarden het geld (ƒ12,50) voor de bus uit.
 |
 |
We aten rijst met curriesaus in een zelfbedieningsrestaurant. Wat waren we moe toen we eindelijk weer op onze kamer waren. Volgens de eigenaresse waren we "dead meat" na zo'n lange wandeling. Thomas belde nog even naar huis.
Je kunt weer terug naar de beginpagina.
