|
|
Het was niet zulk mooi weer als we verwacht hadden. Het was nogal mistig en het zag er niet naar uit dat de mist snel zou optrekken. Na het ontbijt besloten we om toch maar te vertrekken. Langzaam pakten we in en liepen we naar het station.
Het plan was om naar Winchester te gaan, maar we hadden net een trein gemist en zouden daar dan om 20.45 uur aankomen. Na wat wikken en wegen besloten we toch maar om daar naar toe te gaan. Vanaf 14.40 uur zaten we dus in de trein tot aan 20.45 uur. Het was dus een lange treinreis.
Het bleek erg moeilijk om onderdak te vinden in Winchester. Het was al bijna donker toen we aankwamen. Eerst liepen we naar een B&B in de buurt van het station. Die zat helaas al vol. Toen maar op weg naar de camping, want dat scheen ook niet zo ver te lopen te zijn.
We kwamen aan bij een groot complex met zwembad, tennisbanen en fitnessruimte. Toen we vroegen waar de camping was, bleek deze al 2 jaar niet meer te bestaan. Zucht.
Dan maar verder zoeken in de buurt waar meerdere B&B's zouden zijn. Het was een pokke eind lopen. We konden geen B&B vinden. Het was een beetje een villawijk. En ja, de drie B&B's die we uiteindelijk vonden waren vol. Een hotel in de stad had nog kamers voor 89 pond. Dat is meer dan ƒ 300,-- per nacht.
Als laatste probeerden we de jeugdherberg. We zagen op de deur al dat ze alleen maar plaats hadden voor 1 man en verder niet. Toch gingen we naar binnen. We waren moe en helemaal uitgeput van al dat gesjouw. Het was intussen al al 22.30 uur geworden.
Gelukkig hadden ze een achtertuin waar wij ons tentje wel mochten opzetten. We checkten in en betaalden 8,80 pond en zetten de tent in het donker op. Het was niet zo handig, maar het lukte wel. We stonden onder een appelboom, dus toen er een appel op de tent viel schrokken we wel.
Je kunt weer terug naar de beginpagina.
