|
De grootste vraag bij het winterkamperen is altijd
weer: "Worden mijn tenen na het opstaan ooit weer
warm ?" Gelukkig is dit inderdaad steeds weer het
geval, maar meestal pas nadat je weer met wandelen
bent begonnen. Een passerende jager verteld ons dat
we gerust een vuurtje mogen maken, maar we zijn
bijna klaar met het ontbijt en gereed voor vertrek.
Onder een lekker zonnetje stampen
we een paar kilometers besneeuwd asfalt door de
gehuchten Fréconrupt en Salm. Na Salm wacht ons een
stevige klim over een smal zig-zag paadje, naar een
uitzichtspunt. Daar aangekomen hebben we een
prachtig uitzicht over de omgeving. De aanwezigheid
van een paar bankjes maakt deze plek prima geschikt
voor de lunchpauze met een lekker warm soepje.
Via de ruïne van Chateau de Salm bereiken we een
viersprong waar we het bos weer in willen. De
werkelijkheid is echter anders dan wat er op de
kaart staat: Het pad linksaf gaat omlaag, en dat
willen we niet !
Het pad omhoog naar La Chatte Pendue
|
Na enig heen-en-weer gezoek
ontdekken we het juiste pad uiteindelijk achter
een dikke boom, doorheen enig struikgewas. We
lopen verder langs La Chatte Pendue (wederom een
mooi uitzicht), en even verderop proberen we een
plekje voor de tent te vinden. Dat valt nog niet mee,
want het landschap biedt weinig vlakke plekken. In één
van de vele brandgangen proberen we iets te vinden,
maar die liggen vol met omgezaagde bomen. De enige
vlakke plek die we vinden is... een ijsplaat ! Gelukkig
zit er geen water onder, en het lukt ons zowaar om er
nog wat harinkjes in te slaan.
Gelukkig maar dat het 's nachts hard vriest...
|
