|
Het keerpunt van de tocht is bereikt. We trekken weer oostelijk richting Thann
en passeren de Col de Bussang. Van hieruit stijgen we weer, en komen weer een
bekend probleem tegen: op de noordelijke kant van de berghellingen hier ligt
zeker een halve meter sneeuw. Weinig belopen, dus poreus, met een dunne ijslaag
erop. En dat is vermoeiend lopen! Bij elke stap hoop je dat je niet tot je
knieën in de sneeuw zakt, maar heel vaak is dat wel het geval. De komende
kilometers is het ploeteren geblazen. Het gemiddelde wandeltempo zakt tot
ongeveer 2 kilometer per uur.
Het is qua omstandigheden niet te vergelijken met
1999, toen we hier in de stralende zon liepen
|
Bij het "Chalet St. Hubert" komen we een jager
tegen. Niet verwonderlijk, want het is eigendom van een jagersvereniging
(vandaar de naam). En daarmee ongeschikt voor een overnachting! Na heel wat
gepuf en geploeter bereiken we het restaurant "Rouge Gazon", waar veel skiërs
aan de lunch zitten. We volgen dat voorbeeld met choco en gebak, want de accu
moet weer flink worden opgeladen.
We vervolgen de wandeling over de GR5, over
de graat van de heuvels. Ook hier ligt verraderlijk veel sneeuw. Het is qua
omstandigheden niet te vergelijken met
1999,
toen we in de stralende zon liepen
en we van hieruit de Mont Blanc konden zien liggen. We willen vanavond overnachten
in de hut in het Kolabi-wald. In 1999 leek dat een mooie hut, dus we hopen dat
hij er nog staat.
Laat in de middag bereiken we, in de schemering, de plaats van bestemming. De
hele voorgevel blijkt te zijn verdwenen, en wat rest is een halfopen hut (met
een open haard, dat wel). En aldus rest ons niets anders dat de tent weer te
voorschijn te halen. We prepareren een vlakke plek tussen de bomen en zetten
de tent op. Na het avondeten duiken we de warme slaapzak in voor een verdiende
nachtrust.
|
