|
|
Om zeven uur gaat de wekker. Vandaag beginnen we met het lopen van
de Kerry Way in de richting van Kenmare. We volgen de gele
wandelaars en gele pijlen.
Een stuk verder komen we aan Muckross house met zijn prachtige tuin. Al vanaf de stad worden we gevolgd door een bende paarden met karretjes die toeristen vervoeren. Muckross house is hun eindpunt, voor ons het begin van de rust en stilte. Het eerstvolgende toeristische plaatsje waar we langs komen is de Torc Waterfall. We namen zelfs niet eens de tijd om een foto te nemen, maar begonnen aan de zeer stevige klim die erop volgde. Boven is het even zoeken of we wel of niet de brug over moeten: de pijlen zeggen van niet, maar de wegbeschrijvingen en kaarten beweren van wel. We volgen de kaart. Vanaf nu volgen we de Old Kenmare road door de heuvels. Het laatste stuk voor de splitsing laat ons erg denken aan de Hoge Venen: moeras met vlonders. Op een steen (het enige waar je droog kan zitten) eten we, de zon straalt nog steeds aan de hemel. Bij de splitsing, dit is de plaats waar we over enkele dagen terug hopen te komen, gaan we linksaf. Tegen de richting in van de meeste wegbeschrijvingen. Zo hopen we de drukte te ontlopen, maar we zijn niet de enige die er zo over denken. Na de afdaling van de Knockanaguish gaan we op zoek naar een slaapplaats. Van een boer mogen we onze tent in één van zijn weien neerzetten. |
