Langs diverse kettingen weer omhoog
|
Cirque de la Solitude
|
De dag van vandaag staat bekend als de technisch zwaarste dag
van de GR20. Vanaf Haut Asco klimmen we eerst naar de Col
Perdu. Het is een geleidelijke klim maar we hebben een stevige
wind tegen. Vanaf de (oude, afgebrande) refuge d'Altore tot
aan de top is het zwaar klimmen en klauteren ("Nee mam ! Het
is zwaar maar echt niet gevaarlijk !" volgens Ruth aan de
telefoon !). Boven op de col pakken we een slok water en een
dextrootje, trekken fleece aan (schaduw, koude wind) en beginnen
aan de afdaling door het Cirque de la Solitude (wat zoiets
schijnt te betekenen als "een plaats om te sterven"). De Op Pad
heeft gelijk: het is hier best wel eng (als je wat hoogtevrees
hebt). Aan stalen kettingen vasthoudend gaan we stapje voor
stapje naar beneden. Dit heeft niet zo veel meer met wandelen
te maken maar meer met klettersteigen.
Na het moeilijkste stuk
vinden we een vlak stuk waar we van 10u30 tot 12u15 blijven
zitten, soep maken en na het luisteren van de wereldomroep gaan
we weer verder. Na nog een stuk afdalen gaan we weer omhoog. We
kunnen hier even water bijvullen, waar we gretig gebruik van
maken. De beklimming wordt steeds moeilijker, op 'n gegeven moment
moeten we langs een trapje en diverse kettingen weer omhoog.
Frank en ik vinden dit leuk klauteren. Ruth vindt het wel leuk
maar is bang op de moeilijke plekken en Remke heeft het niet meer
van de schrik.
Na deze hele klim volgt een afdaling van zo'n 500 meter naar refuge
de Tighjettu. Deze refuge ligt aan een kruispunt van wat kleine
beekjes waar we morgen een rustdag zullen houden. De tentplekjes
zijn hier afgezet met stenen muurtjes, wat voor problemen zorgt.
De tent van Frank staat zo nadat we wat hebben afgegraven om het
plekje wat groter te krijgen. Die van Remke is een groot probleem
vanwege de sterke wind die er staat. Uiteindelijk hebben we met
z'n 4en eerst de buitentent strak gezet en daarna de binnentent
op z'n plaats gezet. En alle scheerlijnen die we konden vinden
hebben we gebruikt.... Iedereen is bekaf en we vluchten de hut in
om ons eten te koken. Na de thee en wat kletsen gaan we
naar bed.
Wandeltijd ????
|
